Residente privilexiada

Residente privilexiada é un libro de memorias no que María Casares narra con intelixencia e sinceridade as diferentes etapas dunha vida marcada polo exilio: a infancia galega vivida en harmonía coa natureza; a adolescencia madrileña durante a Segunda República na que o seu pai, Santiago Casares Quiroga, ocupou, entre outros cargos, o de ministro e xefe de Gobierno baixo a presidencia de Manuel Azaña; e o corte radical da Guerra Civil e dun exilio que a levou a vivir a súa mocidade e a súa madurez en terras francesas, onde se converteu nunha das grandes actrices do século XX, e onde compartiu a súa existencia con creadores como Albert Camus, Jean Servais ou André Schlesser. Máis aló dunha escritura testemuñal, este texto constitúe unha «magnífica obra literaria», tal e como afirmou Afasto Carpentier. Libro pensado e escrito desde o exilio e a interculturalidad, Residente privilexiada é tamén un ensaio no sentido máis teatral do termo, pois a escritora realiza coa súa palabra o mesmo traballo creativo co que a actriz dá vida á palabra dos autores que levou a escena. O fascinante, o reto que a atrae e que afronta cunha paixón que se transmite á súa lectura, é que, neste caso, a materia coa que ensaia é a súa propia vida.